ایمنی‌درمانی چگونه عمل می‌کند؟
سامانهٔ ایمنی می‌تواند برخی نشانه‌های سلول توموری را شناسایی کند، اما تومورها گاهی از پاسخ ایمنی می‌گریزند. ایمنی‌درمانی مجموعه‌ای از روش‌هاست که می‌کوشد پاسخ ایمنی علیه تومور را تقویت کند یا مانع‌هایی را که آن را مهار می‌کنند کاهش دهد.
راهنمای کلینیک روش‌هایی مانند مهار نقاط کنترلی ایمنی، درمان‌های سلولی و واکسن‌های سرطان را مرور می‌کند. مناسب‌بودن هر روش به نوع سرطان و ویژگی‌های فردی بستگی دارد.
مهار نقاط کنترلی ایمنی
برخی تومورها از مسیرهای مهاری مانند PD-1/PD-L1 و CTLA-4 برای کاهش فعالیت سلول‌های T استفاده می‌کنند. داروهایی که این مسیرها را هدف می‌گیرند ممکن است در برخی شرایط به سلول‌های ایمنی فرصت بیشتری برای شناسایی تومور بدهند؛ این اثر در همهٔ سرطان‌ها یا همهٔ بیماران یکسان نیست.
درمان‌های سلولی و واکسن‌های سرطان
در بعضی رویکردها سلول‌های ایمنیِ هدف‌گیرندهٔ تومور بررسی یا تقویت می‌شوند. راهنما همچنین از پژوهش دربارهٔ شناسایی آنتی‌ژن‌های ویژهٔ تومور و استفاده از آن‌ها در طراحی واکسن‌های سرطان می‌گوید. این روش‌ها برای همهٔ افراد یا همهٔ انواع سرطان کاربرد یکسان ندارند.
ویژگی‌های تومور و پاسخ به درمان
ویژگی‌های مولکولی تومور، نشانگرهای زیستی، محیط اطراف تومور و تعامل آن با سلول‌های ایمنی می‌توانند در بررسی احتمال پاسخ نقش داشته باشند. راهنما به توالی‌یابی و بار جهشی تومور نیز اشاره می‌کند؛ این اطلاعات به‌تنهایی پاسخ درمانی را تضمین نمی‌کنند. نقش میکروبیوم روده هم در متن به‌عنوان حوزه‌ای در حال بررسی مطرح شده است.
تصمیم‌گیری درمانی
این صفحه خلاصه‌ای آموزشی از جزوهٔ «ایمنی‌درمانی: نسل جدید درمان سرطان» است. انتخاب روش درمان، بررسی آزمایش‌ها و نشانگرها و ارزیابی فایده و عوارض باید با نظر پزشک انکولوژی و بر اساس شرایط هر بیمار انجام شود.